Jak napisać na LinkedIn po Web Summit i każdej innej konferencji

Krótka odpowiedź: zaproś osobę na LinkedIn tego samego wieczoru, z jednym szczegółem z rozmowy. Potem wyślij najwyżej cztery wiadomości: w dniu 1, 3, 7 i 14. Każda dodaje coś nowego, a ostatnia mówi, że przestajesz pisać. Każda odpowiedź kończy harmonogram.

Typowy błąd po konferencji to czekanie. Wracasz z plikiem zeskanowanych badge'y i wizytówek, tydzień się zapełnia, a gdy w końcu piszesz, ta osoba nie pamięta już stoiska ani zdania, przez które warto było z tobą rozmawiać.

Dlaczego szybkość ważniejsza jest niż dopracowanie

Na konferencji druga strona rozmawiała w ciągu dnia z dziesiątkami ludzi. Po tygodniu pamięta głównie twarz i jeden temat. Wiadomość z tego samego wieczoru ma jeszcze ten kontekst. Wiadomość po dwóch tygodniach zaczyna od zera i wygląda jak zimna wiadomość od obcej osoby.

Pierwsze zadanie to więc nie sprytna sekwencja, tylko krótkie zaproszenie w dniu spotkania, gdy szczegół jest jeszcze świeży.

Najpierw posortuj kontakty

Nie każdy potrzebuje tego samego follow-upu. Prosty podział, którego używamy dla kontaktów z wydarzeń:

Tag	Kto	Następny krok
A	Poprosił o coś (demo, mapę, wycenę)	Wyślij w ciągu jednego dnia roboczego
B	Zainteresowany, ale nie teraz	Zaproszenie tego samego wieczoru, potem wolny harmonogram
P, I, M	Partner, inwestor, prasa	Osobna wiadomość w ciągu 24–48 godzin, bez sekwencji
C	Miło poznać	Zaproszenie na LinkedIn, nic więcej

Wpisz tag obok nazwiska, zanim pójdziesz spać. To dziesięć sekund i unikasz pytania „kto to był?” trzy dni później.

Harmonogram

Dzień 0, ten sam wieczór: zaproszenie. Tym razem wyślij je z notatką. Naprawdę się spotkaliście, więc powód do połączenia jest prawdziwy, a druga osoba ma twarz do imienia. Zmieść się w 300 znakach i wpisz jedną konkretną rzecz, którą ci powiedziała.

Cześć Anno, miło było poznać cię na Web Summit. Mówiłaś, że w pierwszym kwartale szukasz pierwszej osoby do sprzedaży. Jutro wyślę ci ten przykład, o którym rozmawialiśmy.

To przeciwieństwo naszej rady dla zimnych zaproszeń. Do osób, z którymi nigdy nie rozmawialiśmy, wysyłamy puste zaproszenie, bo notatka to zwykle ukryty pitch. Po prawdziwej rozmowie notatka nie jest pitchem, tylko przypomnieniem.

Dzień 1: to, co zapowiedziano. Jeśli padła obietnica wysyłki, wyślij to i pisz tylko o tym. Jeden link, jedno zdanie, czym to jest, jeden prosty następny krok.

Dzień 3: krótkie przypomnienie. Nie „czy widziałeś moją wiadomość?”. Zadaj mniejsze pytanie o to, co poszło w pierwszej wiadomości, albo zaproponuj, że to zmienisz. Na wiadomość, na którą da się odpowiedzieć pięcioma słowami, ludzie odpowiadają.

Dzień 7: nowy kąt. Dodaj coś, czego nie miała: fakt o jej rynku, wynik, dalszą myśl o tym, co powiedziała na stoisku. Jeśli nie masz prawdziwej, pomiń ten krok. Wymyślone powiązanie jest gorsze niż cisza.

Dzień 14: zamknięcie. Napisz, że przestajesz pisać, a oferta lub link pozostają aktualne, gdyby zmienił się moment. Ta wiadomość często dostaje najwięcej odpowiedzi, bo zdejmuje presję. Potem nie rób nic. Jeśli chcesz zostać w kontakcie, dodaj osobę do comiesięcznej wiadomości, a nie piątego przypomnienia.

Czego potrzebuje każda wiadomość

• Jednego szczegółu z rozmowy. Nie „fajnie się gadało”, tylko zdanie, które naprawdę padło. Jeśli go nie zapiszesz, nie zapamiętasz. Rób notatki między rozmowami, nie wieczorem.
• Jednej prośby. Nigdy dwóch.
• Zrozumiałości samej w sobie. Zakładaj, że poprzednich nie przeczytała.
• Żadnego pitchu w pierwszej wiadomości. Zobacz nie wciskaj oferty w pierwszej wiadomości.

Przestań, gdy odpowiedzą

Każda odpowiedź, także grzeczne „nie teraz”, kończy harmonogram. Osoba, która powiedziała nie, nie powinna dostać wiadomości z dnia 7 tylko dlatego, że była już w kolejce. To samo dotyczy sytuacji, gdy ta sama osoba jest na liście dwa razy. Więcej w ile follow-upów wysłać po braku odpowiedzi i kiedy outreach z AI powinien się zatrzymać.

Jeśli kontaktów jest więcej, niż zdołasz opisać

Dwadzieścia pięć wizytówek dziennie to normalne, a dwadzieścia pięć dobrych wiadomości napisanych ręcznie wieczorem już nie. Dwie uczciwe opcje: pisz ręcznie do tagów A i B, a C zostaw na samo zaproszenie; albo puść kontakty B i C jako małą kampanię z włączoną akceptacją, żeby każda wiadomość była sprawdzona przed wysłaniem. Nie działa wysyłanie tego samego szablonu do wszystkich, bo jeden szczegół z rozmowy to cały sens.

A osoby, z którymi nie udało się porozmawiać

Wszyscy, którzy byli na wydarzeniu, ale nie zajrzeli na twoje stoisko, to inny problem: nie masz ich nazwisk. Można zacząć od publicznego śladu, jaki zostawili, czyli komentarzy pod postami o wydarzeniu. Jak to działa, opisujemy w jak znaleźć leady z postów o Web Summit na LinkedIn.

Jeśli sprzedajesz B2B i chcesz wiedzieć, ilu twoich klientów w ogóle jest na LinkedIn, zanim spędzisz tydzień na pisaniu, poproś o bezpłatną Mapę Klientów.